Enkele uren eerder liep ik, sinds 10 jaar, weer eens de 5 kilometer. En nog succesvol ook. De manier waarop is gedenkwaardig: 16 rondjes om ‘het blok’. De jongste in bed en de oudste, plus babyfoon, bij de buren.
Voor deze bosrit was het beter geregeld: vriendjelief kwam speciaal eerder naar huis. Dus om 3 uur vanmiddag sta ik op de Havelterberg mijn mintgroene Bully van de auto af te laden. Om mij heen verzameld zich een grote groep mountainbikers. Allen in het blauw, van een of andere schaatsvereniging… Jonge mensen. Ik treuzel met opzet. Die groep wil ik zo niet achter me aan hebben.
Ik druk de Garmin op start en trap de eerste kilometers snel weg over het bekende parcours. Ik moet zeggen dat ik niet veel merk van die 5 kilometer eerder vanmiddag. Gunstig! Bij de eerste klim haal ik een van de blauwe MTB’ers bij. Een dame. Er rijdt ook een man bij. Ik haal ze in op de klim en zoef weer naar benden. Het gaat heel best. Het voelt snel.
Op weg naar het draai en keer duintje haal ik dame 2 en 3 bij. We ploeteren met ons drieën tegelijk de zandheuvel omhoog. De laatste 3 meter stappen we af en bovenop last dame 2 met instemming van dame 3 een pauze in. Ik stap op en ga door. Het draaien en keren is leuk, hier op dat duin. Ik zie mijn stuur af en toe in volle vaart en rakelings langs een boompje gaan. Niet bij nadenken.
De stukken over de akker gaan ook vlot. Ik besef weer dat ik wel erg blij ben met mijn nieuwe Rock Shock Reba vork! Wat een heerlijk ding. Een blik om mijn hartslagmeter leert me dat het hardlopen toch wel merkbaar is. De hartslag stijgt niet heel erg hoog. Maakt niet uit, als de benen nog maar werken. En dat gebeurt ook. Nadat ik nog een blauwe mtb’er nummer 4 heb ingehaald begin ik aan het laatste stuk single track. 2 kilometer voor het eind merk ik dat het beste eraf is. Ik klok af op 46 minuten en nogwat. Geen idee of dat snel is…. Ik heb geen referentie. Thuis maar eens navraag doen bij Johan. Het tweede rondje zet ik nog in, maar na 3 kilometer heb ik het gevoel alsof dit wel eens een heeeeel lang rondje gaat worden. Ik heb last gekregen van mijn buik ook nog. Tijd om af te taaien. Via een fietspaadje steek ik door naar de verharde weg en zoek ik de auto op.
En bij navraag: Ja dus, best snel voor zo’n tweede keer en met 5 hardloop kilometers in de benen. Een opsteker voor Apeldoorn, volgende maand. Want dat zag ik zo langzamerhand niet echt meer zitten...
20 km
1:10 uur
1 reacties:
Nauw lekker dan? Galibier op 1. Ga ik daarvoor ff heen en weer, haha.
Een reactie plaatsen