Aan het einde van de middag heb ik tijd. Gelukkig, want de zon schijnt, het is mooi weer. Ik ben voornemens 2 uur rustig te trappen, met een omweg langs de Weerribben naar Steenwijk en via Havelterberg weer naar huis.Zover kom ik helaas niet. Na Steenwijk sla ik rechtsaf richting Onna. Dat is een gehucht op een bult ten zuiden van Steenwijk. Ik was er ooit eens doorheen gestuurd met de Edge als navigator. Nu reed ik op de gok, en ook vanaf de andere kant. Ik bleek in Onna rechts te moeten, maar deed dat niet en kom weer op de provinciale weg. En daar gebeurt het dan. Lek, op de rotonde net voor de Havelterberg.
Ik zet mijn Colly in de berm (niet op z'n kop, zo gevorderd bandenwisselaar ben ik dan ook weer wel) en frunnik de buitenband los. Geen lek te zien, maar toch was hij binnen een 200 meter zo plat als een duppie. Nieuwe band erin. Een wielrenner rijdt langs. Hij negeert mijn bandenwissel tafereel compleet. Dan de buitenband weer om de velg. Goeiedag, wat zit dat strak. Het kost me de grootste moeite, en ik moet -geheel tegen de bandenwissel geboden in- de bandenlichters gebruiken. Ik moet denken aan mijn vrachtwagenchauffeur van vorige week. Met zijn bare hands en 7 bar. Wielrenner 2 rijdt langs, hij zegt hallo. Pfff, denk ik. Hij zit! De buitenband. Dan de pomp. Herstel: het pompje. Dat sluit uiteraard moeiteloos aan op het ventiel en ik begin te pompen. En dat duurt en duurt, ik wissel van houding, en nog eens, en nog eens. Voel eens, druk hem nog bijna tot de velg. Een vrachtwagen stopt aan de overkant van de weg, hij moet daar zijn. De man rommelt wat bij zijn kiepwagen en besluit uiteindelijk de weg over te steken en polshoogte te nemen. "Kan ik helpen? Ik heb wel lucht hoor." en hij wijst naar zijn vrachtwagen. "Tja, dat zal vast niet passen op het ventiel." en ik beweeg -nog steeds pompend- mijn neus naar de lekke band voor zijn voeten op het fietspad. Hij bekijkt het. "Nee." Ik pomp door, hij staat me nog 2 minuten op mijn vingers te kijken en besluit dan dat hij maar verder moet. En weg rijdt de kiepwagen.
Na tig minuten pompen geef ik er de brui aan. Het is half 6. Ik zoek wel een fietsenmaker op in Steenwijk. Er zit net genoeg lucht in om daar heen te fietsen. Als ik Johan per sms op de hoogte breng van mijn vertraging -met het wiel nog tussen mijn benen- stopt auto 2, een koerier. Of hij kan helpen. Nee hoor, hij is al gewisseld. Denk je het te moeten hebben van je mede sporter, maar het zijn de chauffeurs die mij tot nu toe uit de brand (proberen te) helpen.
In Steenwijk klop ik aan bij de 'concurrent' die met een nors gezicht 7 bar in mijn voorband pompt. Na bijna 2 uur op de teller toch nog de rit volmaakt, maar fijn trainen is anders.
49,6 km
1:54 uur
4 reacties:
Valt me tegen dat er geen een mede fietser even stopt om te hulp te bieden heb dat zelf gelukkig nog nooit meegemaakt en dan nog een norse fietsenmaker die kennelijk moeite heeft om van 7 bar afscheid te nemen...
Ik knijp ook niet in mijn remmen bij elke fietser die in de kant van de weg een bandje staat te wisselen. Zelfs niet voor een vrouw ;~)) Maar als hij/zij me zou vragen even te helpen; no problem!
Ik sluit me aan bij "carbonfire".
Een andere oplossing is om natuurlijk zo iets als "slime" in je banden te gebruiken.
Erg smerig maar ook erg effectief. Voor het frans / presta ventiel alleen even zoeken hoe in te brengen of je kan voor de kant en klare binnenband gaan.
Met Carbonfire en Patrick eens, want dan kun je wel blijven stoppen. Zeker als de "slachtoffers" niet duidelijk aangeven dat ze hulp nodig hebben. Effe vragen om hulp (en is echt geen schande hoor) doet vaak wonderen !!!!!!
Een reactie plaatsen